ประวัติศาสตร์อเมริกันและประวัติศาสตร์โลกไม่อาจไม่จารึกว่าในวันอังคารที่ 21 มกราคม พ.ศ.2552 ถือเป็นการก้าวกระโดดของอุดมการณ์แห่งความเท่าเทียมกันและเสมอภาคของมนุษย์ เมื่อนายบารัค ฮุสเซน โอบามา ลูกครึ่งอเมริกันและเคนยาประธานาธิบดีผิวสีคนแรกของสหรัฐอเมริกาสาบานตนเข้ารับตำแหน่ง

ใครจะคาดคิดล่วงหน้าได้ว่าเพียงไม่ถึง 50 ปี หลังจากการชุมนุมครั้งใหญ่ของผู้คนหลายแสนคนที่กรุงวอชิงตัน ดี. ซี. เพื่อเรียกร้องการมีงานทำและเสรีภาพสำหรับคนผิวสี ( March to Washington ) เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม 2506 ซึ่ง ดร.มาร์ติน ลูเธอร์ คิง จูเนียร์ กล่าวสุนทรพจน์ที่จับใจเรื่องฉันมีความฝัน ( I have a dream ) คนผิวสีลูกครึ่งจะขึ้นมาเป็นประธานาธิบดีของสหรัฐอเมริกา ประมุขของประเทศอภิมหาอำนาจหนึ่งเดียวของโลกในยุคนี้

เมื่อต้นเดือนเมษายน ๒๕๕๑ ผมนำเสนอบทความเรื่อง มาตรา ๓๐๙ - อภิรัฐธรรมนูญ ซึ่งมีเนื้อหาสาระสรุปได้ว่า รัฐธรรมนูญ มาตรา ๓๐๙ ทำให้ประกาศคณะปฏิรูปฯ คำสั่งคณะปฏิรูปฯ คำสั่งหัวหน้าคณะปฏิรูปฯ ใหญ่กว่ารัฐธรรมนูญ เป็นอภิรัฐธรรมนูญ ผู้ใดจะไปโต้แย้งว่าประกาศและคำสั่งเหล่านี้ขัดรัฐธรรมนูญมิได้ ท่านผู้ใดสนใจเนื้อหาเต็มของบทความเดิมก็เข้าไปอ่านได้ในเว็บไซต์นี้

ท่านผู้อ่านที่ติดตามเรื่องมาตรา ๓๐๙ อาจเคยได้ฟัง ความเห็นของผู้มีส่วนร่วมร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้ซึ่งผมไม่ขอเอ่ยนาม ที่มีการ ให้ความเห็นทำนองมาตรา ๓๐๙ เป็นเพียงการรับรองให้ถือว่าประกาศคณะปฏิรูปฯ คำสั่งคณะปฏิรูปฯ และคำสั่งหัวหน้าคณะปฏิรูปฯ ออกมาโดยชอบด้วยกฎหมาย ส่วนเนื้อหาสาระนั้นถ้าขัดรัฐธรรมนูญก็ถูกโต้แย้งได้เช่นเดียวกับกฎหมายอื่นๆ

วิกฤติเศรษฐกิจโลกสืบเนื่องจากนวัตกรรมทางการเงินและสินเชื่อบ้านชั้นต่ำกว่ามาตรฐานได้ก่อให้เกิดผลกระทบทางเศรษฐกิจที่รุนแรงไปทั่วโลก  มูลค่าทรัพย์สินที่แต่ละคนถืออยู่ลดลงอย่างน่าใจหาย  มหาเศรษฐีที่ติดอันดับโลกหลายคนกลับกลายเป็นคนมีหนี้สินล้นพ้นตัว  ประเทศต่างๆต้องดำเนินการทุกวิถีทางเพื่อให้ผ่านวิกฤติครั้งนี้โดยบอบช้ำน้อยที่สุด

ถ้าจะให้เปรียบเทียบสถานการณ์ของแต่ละประเทศในขณะนี้ก็คงเหมือนเรือลำใหญ่ที่ผ่าเข้าไปกลางมรสุมโดยไม่ได้คาดหมาย  ขนาดผู้คนในเรือร่วมมือกันเต็มที่ก็ยังไม่รู้ว่าจะรอดมรสุมนี้ไปได้อย่างไร  ยิ่งถ้าผู้คนในเรือมีความขัดแย้งกัน ไม่ร่วมมือกัน ไม่ไว้วางใจกัน  แบ่งฝักแบ่งฝ่าย  โอกาสรอดยิ่งริบหรี่